کدخبر: ۴۱۹۰

به گزارش اقتصاد نگار؛ غلامرضا مصدق نوشت:

کشورهای حوزه خلیج فارس به دلایل زیادی از جمله راحت طلبی ناشی از درآمدهای نفتی ، جمعیت کم ، اتکا به پرسنل بیگانه در نیروهای مسلح ، ساختار سیاسی عقب مانده و … از بدو استقلال قادر به دفاع از خود نبوده و نیستند ، همواره این کشورها برای دفاع از خود به قدرتهای غربی بویژه آمریکا متکی بوده‌اند .

اشغال چند ساعته کویت توسط عراق ، توخالی بودن ارتش های تا بن دندان مسلح این کشورها که در قالب " شورای همکاری کشورهای خلیج فارس " پیمان دفاعی مشترک با هم داشتند را بخوبی عیان کرد .

در جنگ سوریه علیرغم حمایت مالی و تسلیحاتی گسترده این کشورها (بجز عمان ) از گروههای مخالف سلفی دولت سوریه، به دلیل فقدان حضور زمینی در صحنه نبرد ، جنگ را به ایران و روسیه باختند. سه ارتش عربستان ، امارات و بحرین که مجهز به صدها میلیارد دلار سلاح پیشرفته هستند در کنار هزاران مستشار خارجی بعد از ٤ جنگ سال قادر نیستند از پس ۵۰ هزار جنگجوی گرسنه یمنی برآیند .

این کشورها هر سال ده ها میلیارد دلار سلاح پیشرفته میخرند که در هیچ جنگی بکار آنها نمی آید و ناچاراً همچنان چشم به حمایت غربی ها بویژه آمریکا برای دفاع از خود دارند . اگر به هر دلیلی مثل این روزها ، آمریکایی ها توان و تمایل چندانی برای حمایت از این کشورها را نداشته باشند ، چه راهی پیش پای آنهاست ؟ .

آنها باید امنیت را در خود منطقه تامین کنند زیرا امنیت ملی نه خریدنی است نه اجاره کردنی و نه قابل گدایی کردن ، جغرافیا هم قابل جابجایی نیست که بشود همسایه قدرتمندی چون ایران را به غرب آفریقا و از آنجا چند کشور ضعیف تر از ایران را برای همسایگی اینها به شمال خلیج فارس انتقال داد ؟ چه بخواهند و چه نخواهند همواره کشور قدرتمند و بزرگی بنام ایران همسایه آنهاست . پس بهتر است هم ایران و هم آنها کاری کنند که خطر جنگ مثل بسیاری از مناطق دنیا برای همیشه در این منطقه هم از بین برود .

بجای تشنج آفرینی و تخاصم با هم ، پیمان دفاعی مشترک ببندند ، هر روز یک آجر از دیوار بی اعتمادی فی مابین را بردارند ، از امکانات آموزشی ، درمانی ، صنعتی ، زیربنایی و توریستی همدیگر در جهت توسعه و پیشرفت خود استفاده کنند ، تفکرات پوسیده نژاد پرستی را کنار بگذارند و بر اشتراکات تمرکز و از اختلافات دوری کنند .

دنیا روز به روز با همکارهای گسترده کشورها با هم در حال کوچک شدن است ، هر روز پیمان مشترک اقتصادی تازه ای بین ملتها شکل می‌گیرد اما ما مسلمانان منطقه هر روز در حال بازگشایی پرونده تخاصم تازه ای آن هم به نام و در جهت رضای خدا با هم هستیم .تجارب تاریخی نشان می‌دهد کمتر سنی ای شیعه و کمتر شیعه ای سنی شده است ، امروز نه امام علی (ع) زنده است و نه خلفا ، که بتوانیم هرکدام را در جای برحق شان قرار دهیم ، این همه تخاصم شیعه و سنی تا بحال بجز تحلیل توان مسلمانان چه حاصلی در بر داشته است ؟

غربی ها و روس‌ها به بهانه دفاع از یک طرف دعوا جا پای خود را در سر زمینهای ما محکم کرده اند ، کارخانه اسلحه سازی شان لاینقطع برای ما کار می‌کنند و تولیدات خود را چند لا پهنا پیش فروش می‌کنند . در مخیله سران اسرائیل هم نمی گنجید که روزی دشمنی اعراب و اسرائیل تبدیل به دشمنی اعراب و ایران شود ، شوربختانه چشم نابینای ما قادر به دیدن این همه فجایع عینی نیست .

رابطه خونین دیروز و گرم امروز ایران و عراق ، نشان می‌دهد آرزوهای رسیدن به صلح و برادری در خلیج فارس دست نیافتنی نیست .

ارسال نظر