کدخبر: ۱۲۲۸۴

سهراب صالحین

بعد از دهه‌ّها رشد در تجارت جهانی، توریسم جهانی و همکاری‌های بین‌المللی، روند جهانی شدن با موانع متعددی در سال‌ّهای اخیر مواجه شده است. از میان این موانع می‌توان به بازگشت مفاهیمی چون ملی‌گرایی  و یا قراردادن تعرفه روی کالاهای خارجی اشاره کرد که باعث شدند روند پیشرفتی که در حال شکل‌گیری بعد از بحران اقتصادی سال ۲۰۰۹ بود متوقف شود. در سال ۲۰۱۹ نیز، با بالاگرفتن تنش‌ها میان دو ابرقدرت اقتصادی یعنی آمریکا و چین روند رشد تجارت جهانی بار دیگر کاهش یافت تا آنکه در ۲۰۲۰ اقتصاد جهانی توسط پاندمی کرونا شوکه شد. انتظار می‌رود با کاهش چشمیگیری در حجم معاملات تجاری در این سال روبرو شویم.

بر اساس تخمین‌های سازمان تجارت جهانی، امسال تبادلات جهانی بسته به سرعت مقابله با کرونا و بازگشت به شرایط قبل از بحران  بین ۱۳ تا ۳۲ درصد خواهد بود. روبرتو آزودو، مدیر کل سازمان تجارت جهانی در این رابطه در یک کنفرانس خبری و در حالی که بر آزادسازی تجارت برای بازگشت به شرایط عادی تاکید می‌کرد گفته است: «این اعداد زشت هستند، شکی در این نیست. اما جهش و بازگشتی سریع و شگرف نیز امکان‌پذیر است. وی در این کنفرانس گفت: «باز نگه‌داشتن بازار و در نتیجه قابل پیش‌بینی بودن آن باعث گسترش محیطی مطلوب برای کسب‌ و کارها خواهد شد. این امر که در حال حاضر نیاز مبرم ماست، برای تشویق سرمایه‌گذاران برای ورود به کسب‌ و کارها حیاتی است. اگر کشورها با یکدیگر همکاری کنند، ما شاهد بازگشت به شرایط قبل از بحران با سرعت بیشتری خواهیم بود و این تنها با مشارکت تک تک کشورها امکان‌پذیر است.»

همانطور که این گراف نشان می‌دهد، بر اساس داده‌های بانک جهانی، حجم تجارت جهانی که در اینجا بر اساس درصدی از تولید ناخالص داخلی جهانی گزارش شده سال‌هاست که تغییری نکرده است. این در حالی است که جهان دهه‌هاست که شاهد رشد این شاخص بوده است. می‌توان دید که پس از بحران اقتصادی ۲۰۰۹، جهان به مسیر رشد قبلی خود بازنگشت. در نظر بسیاری، اثر بحران حاضر در ۲۰۲۰ نیز می‌تواند به همان شدت و با اثرات طولانی مدت باشد. یکی از اثرات مهم جنگ اقتصادی و پس از آن بحران کرونا، توجه بیشتر کشورها به سمت تولیدکنندگان داخلی رفت که تاثیر زیادی بر تجارت جهانی خواهد گذاشت.

منبع: استاتیستا

 

ارسال نظر