کدخبر: ۱۳۵۸۹

در اینفوگراف مشاهده کنید:

هنوز جزئیات آن معلوم نیست. تنها موارد بسیار کلی آن مطرح شده است. آنهم نه به صورت رسمی و از سمت وزیر یا ریاست جمهوری. گفته می‌شود مذاکرات اولیه‌ی این قرارداد ۲۵ ساله در سال ۹۴ و در سفر رییس جمهور به چین انجام شده است. یعنی دقیقا در بحبوحه‌ی برجام و زمانی که کشورهای غربی برای سرمایه‌گذاری به ایران روانه شده بودند. قراردادی که رییس‌جمهوری در روز اول تیر در جلسه‌ی هیئت دولت از تصویب «پیش‌نویس» آن سخن گفت. 

در خصوص اینکه چرا جزئیات آن، با وجود آنکه وزیر امور خارجه گفته بود «هیچ موضوع مخفی‌ای وجود ندارد» مسکوت مانده صحبت‌های متفاوتی شده است. برخی، که بیشتر از طیف مخالفان نظام هستند آن را ترکمن‌چای جدید می‌دانند و برخی دیگر تحلیل می‌کنند که مسکوت ماندن آن تا نهایی شدن به دلیل ملاحظات کشور چین در رابطه‌ی خود با آمریکاست. 

اینکه این تفاهم‌نامه چیست و چطور می‌تواند روابط دو کشور و آینده‌ی آنها را تحت تاثیر قراردهد مشخص نیست. چیزی که مشخص است آن است که چین طبق گفته‌ی کارشناسان در بدبینانه‌ترین حالت تا ۲۰۳۵ به اقتصاد اول جهان تبدیل خواهد شد و ایران نیز به دنبال یک تفاهم‌نامه‌ی مستحکم‌تر و قابل اعتمادتر از تجربه‌ی برجام است که در داخل نیز مانند قبل دشمنان دو آتشه نداشته باشد.

ارسال نظر